Approbatie in de Protestantse Kerk is de officiële goedkeuring van een beroep op een predikant door de classis. Deze pagina legt uit waarom die goedkeuring bestaat, wat approbatie precies inhoudt en hoe de kerkenraad het aanvraagt.
Waarom bestaat approbatie: de band tussen gemeente en kerk
De achtergrond van de approbatie is allereerst dat er een onlosmakelijke band bestaat tussen gemeenten en kerk. Deze band komt in organisatorische zin onder meer tot uitdrukking in de classicale vergadering, waar gemeenten elkaar ontmoeten door middel van ambtsdragers uit hun midden. De classicale vergadering geeft gestalte aan de verantwoordelijkheid van de gemeenten voor elkaar en voor de gehele kerk, en aan de verantwoordelijkheid van de kerk voor de gemeenten (kerkorde art. VI-4). Uit die laatste verantwoordelijkheid volgt de taak van de classicale vergadering om erop toe te zien dat gemeenten hun roeping en taak nakomen (ord. 4-14-1, 8e aandachtsstreepje). De approbatie hoort bij dit toezicht op gemeenten.
Approbatie en de formele band met de kerk
Een predikant wordt voor gewone werkzaamheden beroepen door en verbonden aan een gemeente, maar heeft ook een formele band met de kerk. Zo bepaalt de kerk wie tot het ambt van predikant wordt toegelaten en op welke manier. Ook de ontheffing uit het ambt van predikant en de regeling van de rechtspositie, met inbegrip van traktementen en pensioenen, zijn zaken van de kerk als geheel. Gemeenten dragen hierin een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Daarom houdt het breed moderamen van de classicale vergadering toezicht op de gang van zaken in het beroepingswerk.
Wat is approbatie?
Approbatie is de officiële goedkeuring van een beroep op een predikant door de classis. Nadat een gemeente een predikant heeft beroepen, beoordeelt de classis of het beroep correct is verlopen en aan de kerkelijke regels voldoet. De gemeente mag het beroep pas aannemen na approbatie. Dit proces waarborgt zorgvuldigheid en rechtmatigheid bij de aanstelling van predikanten en ondersteunt gemeente en predikant bij een goed verloop van de overgang.
Het woord approbatie komt van het Latijnse approbare, dat goedkeuren of aanvaarden betekent. Beide betekenissen gelden voor de kerkelijke approbatie: het gaat om een formele toestemming én om de aanvaarding van de predikant door de gemeenten in de classis. De classis kan een predikant immers ook roepen tot de taak van consulent in een andere dan de eigen gemeente.
Aanvraag approbatie
Na aanneming van het beroep vraagt de (wijk)kerkenraad approbatie (akkoordverklaring) aan bij het breed moderamen van de classicale vergadering (ord. 3-5-6). Zie stap 15 in het stappenplan beroepingswerk. Overleg met de scriba van de classis op welke wijze de stukken aangeleverd moeten worden.
Gebruik hierbij het model aanvraag approbatie. Het definitieve werkplan van de predikant hoort bij de stukken die met de aanvraag worden meegestuurd.
Kerkorde over approbatie
De kerkorde noemt approbatie in ordinantie 3 artikel 5 lid 6. De kern van de approbatie, zoals de kerkorde die beschrijft, is dat nauwkeurig wordt nagegaan of de voltooide beroepingsprocedure voldoet aan wat de kerkorde bepaalt over het beroepen en bevestigen van predikanten.
De classis gebruikt hierbij de handleiding en model besluit voor het verlenen van approbatie.
