Protestantse Kerk
Doorgaan naar hoofdinhoud

Onderlinge betrokkenheid in tijden van lockdown

In gemeenten leven zorgen over het in stand houden van de onderlinge betrokkenheid tussen gemeenteleden. Het elkaar ontmoeten rondom de kerkdienst en andere activiteiten van de gemeente, is een essentieel onderdeel van de geloofsgemeenschap. Ds. Anneke van der Velde staat stil bij het belang van 'sense of belonging'.

In een van de krantenkoppen van de afgelopen tijd stond: ‘Waarom zou je naar de kerk gaan, als in de corona crisis blijkt dat je ook op je bank kunt geloven?’ Inderdaad, veel mensen ervaren dat ze in het online volgen van kerkdiensten hun geloof minstens zo goed kunnen voeden als in de zondagse samenkomst. Velen vinden het fijn om ‘in eigen tijd’ te kunnen kijken, te zappen, gezellig koffie te drinken en in ‘real time’ commentaar te geven op de preek.

De pre corona zondagse samenkomst was echter niet alleen belangrijk voor de geloofsbeleving, maar ook voor het ervaren van een ‘sense of belonging’. Deze ‘sense of belonging’: het ervaren van betrokkenheid, je thuis voelen in een groep, is wezenlijk voor het welbevinden van een mens. Uit psychologisch onderzoek blijkt, dat mensen die betrokkenheid tot een groep ervaren, -over een ‘sense of belonging’ beschikken- een betere stemming, gezondheid en levenslust hebben. Als je in verbinding staat met anderen, ervaar je dat mensen dezelfde dingen worstelen als jij, en over dezelfde dingen blij zijn als jij. Dat biedt troost, relativering en geluk. 

Als je de ‘sense of belonging’ beleeft in een geloofsgemeenschap ervaar je de onderlinge betrokkenheid in het perspectief van een gedeeld besef van geloof, hoop en liefde. Dat is inspirerend voor het leven van alledag. Als je elkaar in het dagelijks leven ontmoet, speelt op de achtergrond de gedeelde ervaring van de zondagse samenkomst. Je weet van elkaar waar je inspiratie uit haalt, wat je troost biedt, en welke waarden belangrijk zijn.

De kerk is een unieke plek waar mensen van verschillende generaties en sociale lagen onderlinge betrokkenheid kunnen beleven. Geloofsbeleving staat natuurlijk voorop in het kerkelijk leven, maar de onderlinge verbinding die mensen voelen is van grote betekenis voor hun welzijn. Als gevraagd wordt aan kerkgangers wat ze in deze tijd van lockdown het meest missen, dan is dat de onderlinge betrokkenheid. Het elkaar even in de ogen kijken, een hand geven, een arm om de schouder… Even horen hoe het gaat, even informeren naar het wel en wee van de ander.  Nu de zondagse diensten tijdelijk zijn opgeschort, zijn er gelukkig veel kerkelijke gemeenten die heel creatief zijn in het bedenken van activiteiten en middelen om de ‘sense of belonging’ te voeden. Dat is van cruciale betekenis voor de ‘doorstart’ van de kerk na corona. 

In dit bericht voorbeelden vanuit het land over hoe gemeenten proberen toch de onderlinge verbondenheid in stand te houden:

Foto: Protestantse Gemeente Oegstgeest januari 2020 | Fotograaf: Sandra Haverman

Was deze informatie zinvol?
We hebben uw feedback ontvangen, dankuwel!

Om deze pagina verder te verbeteren zijn wij benieuwd waarom u deze pagina wel of niet zinvol vond. U kunt ons helpen door de onderstaande vragen in te vullen.

Mogen we uw contactgegevens voor eventuele verdere vragen? (niet verplicht)