Protestantse Kerk
Doorgaan naar hoofdinhoud

Kerk2025

De kerk bestaat al bijna 20 eeuwen. Van een klein groepje volgelingen is de kerk uitgegroeid tot een wereldwijd lichaam waar vandaag de dag vele miljoenen mensen deel van uitmaken.

Er zijn plaatsen waar de kerk juist nu een ongekende groei doormaakt. Het meest verbazingwekkende is die groei in China. Volgens schattingen zijn er 130 miljoen christenen. Wie dat 25 jaar geleden had voorspeld, was waarschijnlijk af geserveerd als dagdromer. Vandaag las ik in het ND dat per zondag in China 2000 nieuwe gemeenten worden gesticht.

Wij zijn niet meer het middelpunt van de christenheid. Dat is al lang verschoven naar het Zuiden. Wij zijn maar een klein pluisje op het tafelkleed van de christenheid. Maar in plaats van daarover klagen, moeten we ons maar eens wat meer verheugen over de velen in de wijde wereld die tot geloof in Christus komen.

Hoe het onder ons zal gaan? Ik geloof dat ook bij ons de kerk zal blijven. Niet als een vanzelfsprekendheid. Die zijn we al lang voorbij. Maar wel omdat God trouw is over het oude stukje christenheid dat wij zijn. Paniek is niet nodig.  Trouw wel en stug volhouden. Om dwars tegen de waan van de dag in te blijven geloven en de lofzang op Gods liefde en majesteit gaande te blijven houden.

Mij spreken de verhalen van Jezus aan, die zich afspelen op het water van het meer van Galilea. Die verhalen slaan op onze situatie. We hebben de vaste wal verlaten. We leven in ´vloeibare tijden´. Verhoudingen en waarden hebben veel van hun vastheid verloren. Terug naar vroeger kunnen we niet. We dobberen als de leerlingen van Jezus op het water. De wind staat tegen en de overkant is ver weg.

Undercover

De leerlingen van Jezus deden op het water de ervaring op dat Jezus ook daar is. Anders dan op het vasteland, maar niet minder reëel. Er is meer dan tegenwind en een verraderlijke zee. Jezus liep op het water. En als je doorleest in het evangelieboek moet je zeggen: hij loopt ook onder water. Hij is de Drenkeling. ‘Want de hemel ging pas open, toen zijn lichaam werd gebroken’ (uit ‘Suzanne’ van Herman van Veen). Je komt hem tegen in het water van de doop, waar wij als drenkelingen ondergaan. Onderwater, bijna undercover, gaat Christus rond. Hij is vooral dicht bij de bootdrenkelingen en dicht bij allen die vrezen de overkant niet te halen, maar van wie het leven lek is geslagen.

Ik geloof in de kerk van de toekomst. In het bootje van de kerk. Misschien moeten we wel het een en ander overboord gooien aan bagage of ballast, of moet het roer gewend worden. Geeft niet. In Kerk2025 proberen we daar zicht op te krijgen. Hoe kan ons bootje lichter worden en wendbaarder. De inzet is vooral om zicht te krijgen op waar het om gaat in de kerk. Om weer zicht te krijgen op de levende Heer, wandelend op de waterspiegel of misschien undercover eronder. En op elkaar als zijn reisgenoten.

Het gaat goed met de kerk van de Heer. De velden zijn wit om te oogsten. En wij in ‘ons klein hoekje’? We kraken en krimpen. Maar we gaan niet klagen. Juist als we dat van plan zijn, is er wel iemand in het bootje die zegt: ‘het is de Heer’. Kijk. Kijk naar het licht, juist als het donker is. En dan vatten we moed en varen verder naar de overkant. 

>26 juni 2015. Dr. Arjan Plaisier, scriba van de generale synode van de Protestantse Kerk in Nederland 

Was deze informatie zinvol?
We hebben uw feedback ontvangen, dankuwel!

Om deze pagina verder te verbeteren zijn wij benieuwd waarom u deze pagina wel of niet zinvol vond. U kunt ons helpen door de onderstaande vragen in te vullen.

Mogen we uw contactgegevens voor eventuele verdere vragen? (niet verplicht)

Lees meer over

Het thema Kerk2025: terug naar de kern