Protestantse Kerk
Doorgaan naar hoofdinhoud

"Het contact met de kerk is zo waardevol voor onze school"

In de personeelskamer voeren drie mannen een geanimeerd gesprek. "Vroeger was het verschrikkelijk om naar de tandarts te gaan, nu is dat leuk. Datzelfde moet ook bij de leerlingen in de kerk gebeuren." Ze zoeken de verbinding tussen school en kerk.

Aan tafel zitten meester Ruud Lems van Octantschool Ackerweide, Erwin de Jonge, directeur van Octantschool Beatrix en Cor Baljeu, predikant van de Ontmoetingskerk in Pijnacker. Met beide scholen onderhoudt Cor een goed contact. De scholen verschillen van elkaar en dat maakt dat ook het contact en de activiteiten die georganiseerd worden tussen school en kerk voor beide scholen verschillen. “Als kerk ben je dienstbaar aan de school, dus ik vind het logisch dat ik me aan hen en aan hun behoeften aanpas”, aldus Cor. Ondanks de verschillen in het contact zijn zowel Ruud als Erwin enthousiast over het contact met Cor en zijn kerk.


Kerk-en-school-viering

Beide scholen hebben jaarlijks een kerk-en-school-viering. Eens per twee jaar wordt deze door Cor ingevuld. Het andere jaar neemt een andere predikant uit Pijnacker de dienst voor zijn rekening. Op de Ackerweide vindt de dienst onder schooltijd plaats. Op de Beatrix gebeurt dit juist op zondagmorgen.

Van te voren gaat Cor altijd langs bij alle klassen. Dan zeg ik: “Ik kom niet vertellen wat ik kom doen, maar ik kom kennismaken.” Tijdens dit kennismakingsgesprek vraagt hij wat de kinderen met het thema hebben en dragen de kinderen gebedsonderwerpen aan. De dienst wordt in samenspraak met de school voorbereid, maar zo stelt Ruud: “Wij zijn in deze dienst natuurlijk als school niet aan zet. Dat is helemaal geen probleem. Het vertrouwen is er dat Cor er iets van maakt, wat past bij onze school.”

De kerk-en-schoolviering met de Beatrix is net achter de rug. Directeur Erwin hecht waarde aan de vieringen: “Wij zijn een christelijke school en daarom vind ik het belangrijk dat kinderen gewoon eens als gast in de kerk aanwezig zijn. Daarnaast vind ik het belangrijk dat kinderen ervaren dat er in de kerk ook vrolijkheid mag zijn. Vroeger was het verschrikkelijk om naar de tandarts te gaan. Nu is dat leuk. Datzelfde zie ik nu ook bij de leerlingen in de kerk gebeuren. Tijdens de laatste viering moesten de stoelen er overal vandaan bij gesleept worden en alle kinderen zaten vooraan op van die 85+ kussentjes. Dat vind ik geweldig om te zien!” “Natuurlijk is het dan wat onrustiger in de kerk met al die kinderen”, vertelt Cor. “Dat geeft niet. Maar toen we een overleden gemeentelid herdachten, heb ik de kinderen gevraagd heel stil te zijn. En het was muisstil. Daar word ik op mijn beurt weer stil van!”


Pastor voor de hele school

Afgelopen keer keer ging het dak eraf volgens Erwin en Cor. “Maar dat we wat te vieren hadden en dat we die intense ervaring met elkaar hadden, kwam door wat we twee jaar geleden met elkaar meemaakten”, benoemt Cor richting Erwin. Cor kwam op school voor de kennismaking met de klassen ter voorbereiding op de kerk-en-school-viering. Hij merkte meteen aan de sfeer dat er iets aan de hand was. Erwin vertelde hem dat een zus van een leerling (tevens oud-leerling) een ernstig ongeluk heeft gehad. Het meisje bleek niet alleen een oud-leerling van Erwin, maar ook een gemeentelid van Cor te zijn. Op woensdagavond overleed zij.

Het team vroeg zich af of de kerk-en-school-viering wel door kon gaan en deelde deze vragen met Cor. Cor bood aan deze vraag met de ouders te bespreken. Na toestemming van de ouders overlegde Cor met de leerkrachten hoe de dienst eruit moest zien. Bewust schonk hij aan het begin van de dienst aandacht aan het overlijden van het meisje. In rustige bewoordingen heeft hij heel feitelijk, en op het niveau van kinderen, uitgelegd wat er gebeurd is en heeft hij hen geholpen woorden te geven aan hun verdriet. Met elkaar zongen ze het lied van Karel Eykman (LvK 955): “Jezus mijn verdriet is groot, nog zo jong ging zij al dood”.

“Door deze dienst en door deze gezamenlijke ervaring is er zo’n sterke verbondenheid ontstaan tussen de school en mijzelf. In de begeleiding van de school kwam eigenlijk heel mijn werkzame leven tot dan toe samen: mijn werk als hulpverlener, als leraar en als predikant.” Erwin benadrukt hoe ongelofelijk belangrijk Cors rol was binnen de school: “Het verdriet was er, maar ging alle kanten op. Cor kanaliseerde en richtte dat verdriet voor ons. Hij hielp ons de goede stappen te zetten. Ook door de koffiepauzebezoekjes achteraf konden de leerkrachten weer verder.”


"Dominee, kunnen we meer samen doen?"

De Ackerweide heeft een dergelijke gebeurtenis niet meegemaakt. Toch is Cor ook hier een erg graag geziene gast. “Wij hebben een schoolband en ik zocht plekken waar we op konden treden”, vertelt Ruud. “Ik heb Cor gevraagd of we niet eens in de dienst mochten spelen. Zo hebben we afgelopen jaar in de vroege vogeldienst gespeeld, de dienst waarin de kinderen van groep 8 worden uitgezwaaid.”

Ook toen ze hun eigen versie van ‘The Passion’ wilden maken, schakelden ze op de Ackerweide Cor in. De kinderen speelden allerlei rollen, en er werden verschillende filmpjes opgenomen. Cor kreeg de rol als verteller. “Ik voelde me echt vereerd dat ik daar als dominee voor gevraagd werd. En het zat zo mooi in elkaar!”

Op een heel ander terrein werd Cor er door de Beatrix bij gevraagd. Het team van de Beatrix zat in een visievormingsproces over de schoolidentiteit. “In al onze diversiteit wilden we zoeken naar overeenkomsten en naar kernwaarden die ons samen bonden. Cor kwam vertellen over de Griekse en bijbelse begrippen voor liefde. Dat heeft ons toen enorm verder geholpen in ons denkproces,” vertelt Erwin.

Inmiddels worden de kinderen op beide scholen uitgenodigd voor allerlei kinderactiviteiten van de kerk. “Juist de kinderen die op zondag niet in de kerk komen gaan daar in grote getalen heen. Dat is de good-will die de kerk bij ouders heeft.”

Dicht bij kinderen komen


Alledrie hebben een duidelijk beeld van wat de kerk wel en beter niet kan doen in de relatie met de school. Cor vertelt dat flexibiliteit heel belangrijk is. “In het werken met kinderen gaat het altijd anders dan je verwacht.” Hij vindt het belangrijk om zich in de kinderen te verplaatsen. “Ik wil een vriend van de kinderen zijn. Het kerkelijke badwater kun je weggooien. Ik ga voor dat Kind in de kribbe en daarom ga ik ook voor het kind in school en in de kerk.”

Juist dat laatste waarderen Erwin en Ruud zo in het contact met Cor. “Het lukt Cor goed om dichtbij de kinderen te komen en hun taal te spreken. Hij geeft iedereen - kinderen, ouders en leerkrachten, gelovig of niet gelovig - het gevoel dat ze welkom zijn. Hij geeft de kinderen ruimte om zichzelf te zijn”, vertelt Ruud. Ook de liedkeuze is belangrijk. “Als wij de kinderen voor een dienst Psalmen aan moeten leren, is dat niet te doen. Dat staat zover van de kinderen af. Het is fijn hoe Cor samen met het team de kerk-en-school-viering voorbereidt.”

In Pijnacker zijn de scholen, mede dankzij de opstelling en de inbreng van dominee Cor Baljeu, het contact met de kerk steeds meer gaan waarderen. “Dit is zo waardevol!”

Was deze informatie zinvol?
We hebben uw feedback ontvangen, dankuwel!

Om deze pagina verder te verbeteren zijn wij benieuwd waarom u deze pagina wel of niet zinvol vond. U kunt ons helpen door de onderstaande vragen in te vullen.

Mogen we uw contactgegevens voor eventuele verdere vragen? (niet verplicht)

Lees meer over

Het thema School en kerk