Protestantse Kerk
Doorgaan naar hoofdinhoud

Ds. René de Reuver over een nieuw seizoen in coronatijd: 'Hoopvol leven, in vertrouwen'

Ds. René de Reuver: "De crisis ontneemt ons onze zekerheden en daagt ons uit, persoonlijk en als gemeenten, om in vertrouwen op de drie-enige God te zoeken naar verantwoorde vormen die mensen samenbrengen en hoop bieden."

We leven in een vreemde tijd. Wie dacht klaar te zijn met het coronavirus heeft het mis. Het virus waart nog volop rond, ook onder ons. De beperkende maatregelen zijn weer aangescherpt en we houden ons hart vast voor een tweede golf in de herfst. 

Een nieuw seizoen

De crisis raakt ons als kerk heel sterk. Gelukkig kunnen we weer samenkomen. Maar wel beperkt: we kunnen amper zingen en elkaar ontmoeten. Voor mensen met een extra kwetsbare gezondheid blijft het riskant. Hierdoor is het aantal mensen dat de diensten bezoekt gering. Er zijn gemeenten die zelfs helemaal nog geen diensten houden. En dit terwijl het nieuwe seizoen zich aandient. 

Hoe geven we in dit komende seizoen vorm aan ons kerkenwerk? Verliezen we elkaar door de crisis en de beperkende maatregelen niet heel gemakkelijk uit het oog? En hoe houd je het zelf vol? Hoe blijf je geïnspireerd, als gemeentelid, als kerkenraadslid, als voorganger? 

De onzekerheid en de beperkingen vanwege de crisis maken het samen kerk zijn niet eenvoudig. Ze zetten het komende seizoen onder druk. Juist ontmoeting, samen bidden, zingen, luisteren naar de Schrift en delen in elkaars verhalen vormen onze gemeenten. Zonder dat verdampt de gemeenschap, kan de moed je in de schoenen zinken en de vraag zich opdringen: wat blijft er over van ons gemeente-zijn?  

Van zekerheid naar vertrouwen 

De crisis bepaalt ons bij de kern van het kerk-zijn. Het zet een streep door onze vertrouwde vormen, gewoontes en zekerheden. Zoals het altijd kon, kan het nu niet meer. Dit vraagt om omdenken en vertrouwen. Vertrouwen op God. Hij laat ons niet aan ons lot over. Jezus heeft onze nood en onze dood gedeeld. Als gekruisigde en opgestane gaat Hij ons voor. En Gods Geest neemt ons zuchten, en dat van de schepping, over, als trooster. Hij zal ook in het komende seizoen zeker wegen wijzen waarlangs onze voeten kunnen gaan. 

De crisis ontneemt ons onze zekerheden en daagt ons uit, persoonlijk en als gemeenten, om in vertrouwen op de drie-enige God te zoeken naar verantwoorde vormen die mensen samenbrengen en hoop bieden. Juist in de nood, vanuit de diepten (Psalm 130), roepen we tot God en zoeken we samen zijn aangezicht. 

Creatief en bezonnen 

Er is veel creativiteit nodig om dit in het komende seizoen op een verantwoorde manier te doen. Gelukkig is er veel creativiteit in de kerk. De afgelopen maanden hebben dit bewezen. Het is bijzonder te zien wat er allemaal, met inachtneming van de regels en de beperkende maatregelen, is gebeurd. Opvallend is dat men bij al deze nieuwe initiatieven niet startte bij wat allemaal niet meer mogelijk is, maar bij bij wat wel mogelijk is. Deze volgorde is belangrijk. Zeker, er is veel niet mogelijk, maar we beginnen te denken bij wat gegeven de situatie wel mogelijk is. Bij waar we ons in deze tijd toe geroepen weten. Er verschijnen steeds meer publicaties die ons helpen bij de doordenking van de vragen en de uitdagingen waar de coronacrisis ons voor plaatst Pijl naar beneden .

Samen vieren, in kerkgebouw en huiskamers

Het allereerste waar we ook in het komende seizoen toe geroepen worden is samen vieren. Het van onze kerk opent met de typering van de kerk als een gemeenschap van Woord en sacrament. We leven als kerk van het heil in Christus. Zondag aan zondag wordt dit in de grondtoon van genade gevierd, verkondigd en bezongen.

Nu staat uitgerekend dit samen vieren onder druk. Gelukkig zijn er allerlei mogelijkheden om een kerkdienst uit te zenden. Hierdoor kunnen velen de onlinedienst thuis volgen. Omdat het virus de komende maanden zeker nog onder ons zal zijn, is het van groot belang om de zondagse eredienst te blijven (of weer te gaan) vieren, met inachtneming van de voorschriften, en deze online te blijven (of te gaan) uitzenden. 

Juist om het samen kerk zijn meer vorm te geven is het waardevol om gemeenteleden te stimuleren niet in hun eentje naar de onlinedienst te kijken, maar om dit samen met anderen (maximaal zes anderen dan gezinsleden) te doen in huiskamers. Zo kunnen we ondanks alle beperkingen meer samen kerk zijn, wordt de onlinedienst veel meer een gezamenlijke viering en vormen zich in huiskamers kleine geloofsgemeenschappen die volop de gelegenheid hebben om onder het genot van het vertrouwde kopje koffie lief en leed met elkaar te delen. Bovendien is een huiskamer heel geschikt om iemand die niet gewend is om naar de kerk te gaan ook eens uit te nodigen. 

Mee-lijden 

Het tweede waar het in het komende seizoen op aankomt is oog en hart te hebben voor mensen die lijden aan de crisis. Voor de meest kwetsbaren: mensen die ziek worden, verliezen lijden, hun baan kwijtraken, vereenzamen, hun perspectief verliezen… Dit vraagt om een scherpe pastorale en diaconale antenne. Om oprecht meevoelen en doorleven van elkaars nood en verdriet, angst en onzekerheid. Christus is tot in onze diepste nood afgedaald om ons daar heilzaam nabij te zijn. Hij roept ons op Hem te volgen. Heel concreet door daar te zijn waar het leven zwaar is. Waar mensen lijden, geen perspectief meer hebben en hun kracht hebben verloren. Waar één lid lijdt, lijden alle mee. Zoek elkaar op. Hoor en deel elkaars verhalen. Bid en draag zorg voor elkaar. Pastoraal en diaconaal staat ons veel te doen.

Hoopvol

Juist in deze onzekere tijd komt het aan op mensen die hoop belichamen, op kerken als vindplaats van hoop. Op mensen die nood niet bagatelliseren of wegverklaren, maar delen in de nood van anderen en het eronder uithouden. Die er voor elkaar zijn, met open hart, oren en handen. Hoopvol, omdat Jezus ons is voorgegaan en Gods Geest ons zuchten deelt. Deze hoop verbindt, geeft perspectief en troost. 

Juist in dit komende seizoen waarbij zekerheden ons uit handen geslagen worden, komt het aan op hoopvol leven in vertrouwen. Gedragen door de belofte, ‘door die hoop worden wij gered’ (Romeinen 8:24).  

Geloof, hoop en liefde 
en de meeste van deze is de hoop 
op geloof in de liefde 
(Liselore Gerritsen)

Een heel goed en hoopvol nieuw seizoen toegewenst!

Was deze informatie zinvol?
We hebben uw feedback ontvangen, dankuwel!

Om deze pagina verder te verbeteren zijn wij benieuwd waarom u deze pagina wel of niet zinvol vond. U kunt ons helpen door de onderstaande vragen in te vullen.

Mogen we uw contactgegevens voor eventuele verdere vragen? (niet verplicht)