Protestantse Kerk
Doorgaan naar hoofdinhoud

De Kerkstraat: op bezoek in Wolvega

Hoe staat het met het kerkelijk leven in de talloze 'Kerkstraten' in Nederland? Deze maand vertelt predikant Klaas Jelle Faber over zijn protestantse gemeente in Wolvega. "We hebben veel variëteit in de erediensten, daarmee komen we tegemoet aan de pluriformiteit van de gemeente."

Veel protestantse gemeenten hebben hun adres in de Kerkstraat. In de nieuwe rubriek 'De Kerkstraat' zoeken we ze op en vragen we naar het kerkelijk leven. Wat gaat er goed en wat kan beter? 

Deze maand vertelt de Protestantse Gemeente Wolvega waar ook Nijeholtwolde en Sonnega deel van uitmaken (1610 leden, 2 predikanten en een jongerenwerker) bij monde van ds. Klaas Jelle Faber over haar grootste vreugde en haar grootste verdriet. (Foto: ds. Klaas Jelle Faber met zijn vrouw Mirna, ook predikant in deze gemeente)

Paspoort 

De straat: “De Kerkstraat heeft een concentratie van kerkelijke gebouwen met op nummer 7 de oude dorpskerk, ‘Op de Hoogte’, op nummer 13 het oude hervormde verenigingsgebouw waar nu een evangelische gemeente haar intrek heeft, op nummer 15 de oude beheerderswoning, op nummer 49 de Ichtuskerk, de oude gereformeerde kerk met het zalencentrum, en op nummer 51 de oude kosterswoning die verbouwd is tot gebouw voor de jeugd. De kerk is hier overal.”

Het kerkgebouw: “We hebben er twee. ‘Op de Hoogte’ is een rijksmonument en tevens het oudste gebouw van het dorp. De Ichtuskerk heeft een vis op het gebouw waardoor het in de volksmond ‘de kerk met de vis’ heet. Deze kerk gebruiken we het meest; er zijn meer zitplaatsen en het gebouw is toegankelijker.”

Ichthuskerk (foto: Kerkfotografie.nl)
Ichthuskerk (foto: Kerkfotografie.nl)

De gemeente: “Het is een zeer levendige gemeente met veel vrijwilligers. Heel divers ook, ik noem het weleens midden-orthodox met een evangelische twist. Op een gemiddelde zondag zijn er zo'n 250 kerkgangers.”

Kerk door de week: “Er zijn veel activiteiten, zeker voor de jeugd; van clubs tot huiswerkcafé. We doen veel aan bezoekwerk, bijbelstudie, ontmoeting, en een maandelijkse maaltijd georganiseerd door drie kerken. We zijn betrokken bij Armoedeplatform en Voedselbank; er wordt van alles opgepakt.”

Grootste vreugde

“Onze grootste vreugde is natuurlijk dat we het geloof met elkaar mogen delen. Daarbij ervaren we de variëteit in de erediensten als heel rijk. We hebben qua muziek ook wel wat te bieden: het orgel, twee bands, een mannenensemble, een gelegenheidskoor en vanuit het dorp een brassband en een blazersensemble die we weleens inzetten. Daarin kunnen we dus variëren. Die afwisseling komt tegemoet aan de pluriformiteit van de gemeente. We hopen daarmee iedereen aan te spreken. Niet iedere keer natuurlijk, maar in de gemeente is het wel zo dat men denkt: deze keer is het niet mijn stiel, maar voor een ander is dit wel waardevol. In die gedachte nemen we de gemeente ook mee; we zijn allemaal verschillend.”

Grootste verdriet

“We komen altijd geld tekort. Er zijn voldoende leden, er is veel levendigheid, naast ouderen zijn er ook jonge gezinnen betrokken, maar we zijn niet rijk. We moeten misschien een gebouw afstaan en/of krimpen in formatie. De commissie ‘Toekomst’ onderzoekt hoe we hierin verder gaan. We zitten niet direct in geldnood maar er moet wel wat gebeuren. 

Gelukkig zijn we een creatieve gemeente. In het voorjaar werd duidelijk dat we moesten investeren in het geluid van de Ichtuskerk. We zijn toen een heel gerichte actie begonnen. Door middel van allerlei activiteiten en een ruime gift van iemand hebben we voldoende geld bij elkaar gehaald.”

Lees ook:

Foto: kerkgebouw 'Op de hoogte'

Was deze informatie zinvol?
We hebben uw feedback ontvangen, dankuwel!

Om deze pagina verder te verbeteren zijn wij benieuwd waarom u deze pagina wel of niet zinvol vond. U kunt ons helpen door de onderstaande vragen in te vullen.

Mogen we uw contactgegevens voor eventuele verdere vragen? (niet verplicht)