Protestantse Kerk
Doorgaan naar hoofdinhoud

De Kerkstraat: op bezoek in Werkendam

Hoe staat het met het kerkelijk leven in de talloze 'Kerkstraten' in Nederland? Deze maand vertelt ouderling Theo van Vuuren over de Protestantse Gemeente Werkendam. "Je kunt niet geloven zonder de kerk, is onze overtuiging."

Veel protestantse gemeenten hebben hun adres in de Kerkstraat. In de nieuwe rubriek 'De Kerkstraat' zoeken we ze op en vragen we naar het kerkelijk leven. Wat gaat er goed en wat kan beter? 

Deze maand vertelt de Hervormde Gemeente Werkendam (twee wijken, twee kerkgebouwen, twee predikanten) bij monde van Theo van Vuuren, ouderling in wijk 2, over haar grootste vreugde en haar grootste verdriet.

Paspoort 

De straatDe Kerkstraat is onderdeel van een lange straat met verschillende namen. Het stukje Kerkstraat is slechts 100 meter lang. De Dorpskerk staat op nummer 5, het verenigingsgebouw De Bron op nummer 3 en de pastorie van wijk 1 op nummer 4.

Het kerkgebouwDe Dorpskerk is in 1952 herbouwd nadat ze was opgeblazen door de Duitsers op 21 april 1945, vlak voor de bevrijding. “Die vernietiging had een enorme impact. Er was wel van tevoren gewaarschuwd omdat de Duitsers geen burgerslachtoffers wilden. Enkele specifieke dingen van waarde zijn nog uit de kerk gehaald, zoals de predikantenborden. Het huidige gebouw heeft een gelaagde bouw en veel achthoeken, waaronder de toren en het doopvont. Onder in de kerk, in het souterrain, zijn vergaderzalen. De kerkenraad komt op zondag vanuit de consistoriekamer via een trapje de kerkzaal in.”

De gemeenteWijk 1 voelt zich verbonden met de Confessionele Vereniging, wijk 2 met de Gereformeerde Bond. Het totale ledenaantal is een kleine 4000. “Daar zitten veel papieren leden bij.” De ochtenddiensten worden in beide wijken goed bezocht, de avonddienst in wijk 2 ook, in wijk 1 minder. “We doen als wijken veel apart maar gaan goed met elkaar om. Eens per jaar vergaderen we als kerkenraden gezamenlijk. En de diaconie en de kerkrentmeesters trekken veel samen op.”

Kerk door de weekEen vrouwenvereniging, een mannenvereniging, vrouwenochtenden, bijbelstudiegroepen, allerlei clubs voor de jeugd, catechisatie ... “Door de week is er voor alle leeftijden van alles te doen.”

Grootste vreugde

“De grootste vreugde is dat we elke week samenkomen in de erediensten. Dat is ook het belangrijkste van kerk-zijn: het eren, loven en prijzen van God. Dat je er zelf wat aan hebt komt op de tweede plaats. ‘Wie de kerk niet als moeder heeft, kan God niet als Vader hebben' luidt een uitspraak van Cyprianus. Je kunt niet geloven zonder de kerk. Die overtuiging leeft in de beide wijken. Beide zijn orthodox maar verschillend in de liturgie. In wijk 2 zingen we nog de psalmen uit 1773, op hele noten. Wijk 1 zingt uit Liedboek en Evangelische Liedbundel. Beide wijken hanteren de herziene Statenvertaling.”

Grootste verdriet

“Het grootste verdriet is dat het moeilijk is om de oudere jeugd en jonge gezinnen bij de kerk te houden. Mensen die geen belang hechten aan Gods heil lopen gevaar het heil mis te lopen. Ontzettend triest om mensen te zien wegglijden. Het is telkens onderwerp van gesprek. Bij het beroepen van een nieuwe predikant bijvoorbeeld is aansprekend kunnen preken een voorwaarde. We willen dit tij graag keren.”

Lees ook:

Was deze informatie zinvol?
We hebben uw feedback ontvangen, dankuwel!

Om deze pagina verder te verbeteren zijn wij benieuwd waarom u deze pagina wel of niet zinvol vond. U kunt ons helpen door de onderstaande vragen in te vullen.

Mogen we uw contactgegevens voor eventuele verdere vragen? (niet verplicht)