Protestantse Kerk
Doorgaan naar hoofdinhoud

De Kerkstraat: op bezoek in Steenwijk

Hoe staat het met het kerkelijk leven in de talloze 'Kerkstraten' in Nederland? Deze maand vertelt predikant Bob Haanstra over zijn protestantse gemeente in Steenwijk, waar ook Onnaveld en Eesveen deel van uitmaken. "We willen als gemeente openheid uitstralen."

Veel protestantse gemeenten hebben hun adres in de Kerkstraat. In de nieuwe rubriek 'De Kerkstraat' zoeken we ze op en vragen we naar het kerkelijk leven. Wat gaat er goed en wat kan beter? 

Deze maand vertelt de Protestantse Gemeente Steenwijk waar ook Onnaveld en Eesveen deel van uitmaken bij monde van ds. Bob Haanstra over haar grootste vreugde en haar grootste verdriet.

Paspoort 

De straat: De Kerkstraat loopt vanaf de markt rechtstreeks naar de hoofdingang van de kerk. Er staan veel winkelpanden maar het is een rustige straat. Het kerkelijk centrum ligt aan het plein bij de kerk. “In de postcode van het adres zit JC, Jezus Christus. Dat vind ik leuk.”

Het kerkgebouw: De monumentale kerk, de Grote of Sint Clemenskerk, heeft een functie voor de stad; er zijn vaak concerten of cd-opnames, en de dag na Prinsjesdag is er een Prinsjesdagontbijt in de kerk voor de hele stad. “Toen ik voor het eerst in de kerk kwam, voelde ik de historie heel sterk. De kerk is een baken in de stad.”

 

De gemeente: De kerk heeft ongeveer 1500 leden, twee fulltime predikanten en een predikant voor het ouderenpastoraat. Op een gemiddelde zondag komen er tussen de 250 en 300 mensen. 

Kerk door de week: Er is een bloeiend kerkelijk leven, het is een echte doe-gemeente: een fancy fair, Voedselbankacties, leerhuizen, projecten. “Er zijn voldoende mensen om deze activiteiten te trekken. Kerkenraadsleden vinden is echter ingewikkeld.”

Grootste vreugde

“De grootste vreugde is wat mij betreft dat we elke zondag weer bij elkaar komen in die mooie kerk. Elkaar ontmoeten, samen gemeente zijn tot eer van God en tot bemoediging van elkaar; ik vind dat altijd weer een feest. Dat willen we ook delen met mensen van buiten, we willen openheid uitstralen. Dat doen we onder meer met ‘Zingen vanuit de Grote Kerk’ met samenzang en koren, en met de midweekdiensten in juli en augustus tijdens de Vestingstaddagen. Dan is de kerk 's ochtends open, is er een orgelconcertje, en gaan mijn collega en ik om en om voor in een dienst van een half uur. Ook in andere vormen zijn we open. Zo hebben we een doopouderproject waarvoor we doopouders die lang niet allemaal in de kerk komen bij elkaar hebben gehaald die in een periode van vier jaar twintig keer bij elkaar komen. Ook dat stemt vreugdevol.”

Grootste verdriet

“Het grootste verdriet is eigenlijk een stil verdriet: de terugloop van meelevendheid, de secularisatie. Jongeren en de middengroepen komen maar mondjesmaat, de kerkgang wordt steeds minder, en dat gaat door. Natuurlijk is kerkgang maar een middel om het geloof te uiten, niet het doel. Maar in de kerk krijg je wat mee, wordt de goede boodschap verteld. Het is een plek waar hemel en aarde elkaar ontmoeten, een plek waar heil ter sprake wordt gebracht, waar troost en perspectief van uitgaat, waar mensen de opdracht krijgen om goed te zijn en goed te doen. Het doet pijn dat de boodschap er blijkbaar niet meer zo toe doet.”

Lees ook:

 

 

Foto's: Kerkfotografie.nl, eigen bezit

Was deze informatie zinvol?
We hebben uw feedback ontvangen, dankuwel!

Om deze pagina verder te verbeteren zijn wij benieuwd waarom u deze pagina wel of niet zinvol vond. U kunt ons helpen door de onderstaande vragen in te vullen.

Mogen we uw contactgegevens voor eventuele verdere vragen? (niet verplicht)