Protestantse Kerk
Doorgaan naar hoofdinhoud

De Kerkstraat: op bezoek in Scheemda

Hoe staat het met het kerkelijk leven in de talloze 'Kerkstraten' in Nederland? Deze maand vertelt scriba Ben Bruinsma over zijn protestantse gemeente in Scheemda. "Met het geloofsgesprek in de grote groep hoef je hier niet aan te komen, maar als er iets gedaan moet worden staat iedereen klaar.”

Veel protestantse gemeenten hebben hun adres in de Kerkstraat. In de nieuwe rubriek 'De Kerkstraat' zoeken we ze op en vragen we naar het kerkelijk leven. Wat gaat er goed en wat kan beter? 

Deze maand vertelt de Protestantse Gemeente Scheemda bij monde van Ben Bruinsma, scriba van de kerkenraad, over haar grootste vreugde en haar grootste verdriet.

Paspoort 

De straat: De Kerklaan begint op de Stationsstraat en eindigt bij de middeleeuwse pastorie met kerkhof. “Vroeger stond hier een kruiskerk die rond 1870 is afgebroken. De nieuwe kerk werd enkele honderden meters verderop gebouwd. Die heeft na de fusie met de gereformeerden, ongeveer tien jaar geleden, plaatsgemaakt voor weer een nieuwe kerk.”

Het kerkgebouwVan het oude gebouw is de toren blijven staan en zijn orgel en preekstoel meegegaan. “De nieuwbouw was best een dingetje, maar na een fusie samen door een nieuwe deur gaan heeft ook wat. Het gebouw is multifunctioneel. Tegen onkostenvergoeding mogen inwoners van Scheemda er gebruik van maken. Zo wordt het gebruikt als uitgiftepunt voor de Voedselbank.”

De gemeenteEr zijn 750 tot 800 leden waarvan er gemiddeld 150 mensen in de zondagse kerkdienst komen. " gaat moeizaam, vooral in het pastoraat. Dat is lastig met het oog op de ouderen in de gemeente. Met het geloofsgesprek in de grote groep hoef je hier niet aan te komen, maar als er iets gedaan moet worden staat iedereen klaar.” 

Kerk door de weekEr is catechisatie, er zijn jeugdclubs, en er zijn diverse goed bezochte gespreksgroepen rond een thema, onder andere in de Veertigdagentijd. “Verder proberen we te zijn door onder meer de jaarlijkse rommelmarkt, een pannenkoekendag, en open kerk tijdens Sint-Maarten.” 

Grootste vreugde

“Ik kan wel wat noemen. Dat we in staat waren een nieuw kerkgebouw neer te zetten bijvoorbeeld, dat ook door anderen dan de geloofsgemeenschap gebruikt wordt. Maar nog mooier is dat mensen zich in onze gemeente gauw thuis voelen. De nieuw beroepen predikant zei toen hij hier kwam: we worden gelijk op handen gedragen en voelen een goede klik met de gemeente. En na de fusie met Westerlee-Heiligerlee zeiden veel mensen uit die gemeente: we komen binnen in een warm bad.”

Grootste verdriet

“We kregen een ozb-aanslag die groter is dan de inkomsten die we krijgen uit de verhuur van het kerkgebouw. Die uitslag is gebaseerd op het feit dat we de kerk niet voor 70% voor kerkelijke doelen gebruiken; dat is namelijk noodzakelijk. Alsof we worden gestraft voor het feit dat we kerk in het dorp willen zijn. We hebben een goed draaiende diaconie en een interkerkelijk platform voor armoedeproblematiek. Als mensen hier bij de burgerlijke gemeente aankloppen, verwijzen ze niet zelden door naar ons. De ozb-aanslag voelt als een straf voor die hulp. We krijgen overal nul op het rekest, er wordt alleen naar de cijfers gekeken, het kerk in het dorp zijn wordt niet gezien. Dat is wrang. Naar de wet gezien klopt de ozb-aanslag, maar hij deugt niet. En we voelen ons er alleen in staan.”

Lees hier over het werkbezoek van Jurjen de Groot, directeur van de dienstenorganisatie, en René de Reuver, scriba van de generale synode, vorig jaar aan Oost-Groningen.

Lees ook:

Was deze informatie zinvol?
We hebben uw feedback ontvangen, dankuwel!

Om deze pagina verder te verbeteren zijn wij benieuwd waarom u deze pagina wel of niet zinvol vond. U kunt ons helpen door de onderstaande vragen in te vullen.

Mogen we uw contactgegevens voor eventuele verdere vragen? (niet verplicht)