Moza´ek van kerkplekken

De Protestantse Kerk staat voor een uitdaging. Met de komst van nieuwe vormen van kerk-zijn is in de afgelopen tien jaar een moza´ek van kerkplekken ontstaan. Bestaande gemeenten naast nieuwe vormen.

Een mooie ontwikkeling! Tegelijk roept het spanningen en vragen op. Hierover gaan we in 2018 met elkaar in gesprek.

Met de komst van nieuwe vormen van kerk-zijn is in de afgelopen tien jaar een mozaïek van kerkplekken ontstaan. Uit onderzoek van de Protestantse Kerk komen de volgende winstpunten naar voren:

Vanuit de praktijk van nieuwe kerkplekken zoals pioniersplekken, kliederkerken, monastieke initiatieven en leefgemeenschappen ontstaan allerlei vragen:

  • Wat zeggen we als iemand vraagt om zijn kindje bij de Kliederkerk te dopen?
  • Is het belangrijk dat alle pioniersplekken uiteindelijk ouderlingen, diakenen en een predikant krijgen?
  • Past lidmaatschap zoals we dat nu kennen in een netwerksamenleving?
  • Hoe worden nieuwe kerkplekken in de synode gehoord?

In de nota Kerk 2025 staat dat de nieuwe vormen van kerk-zijn niet onnodig belast moeten worden met bestaande kerkelijke gewoonten, structuren en organisatie. Ze moeten de kans krijgen te groeien op een manier die recht doet aan de mensen die er onderdeel van uitmaken.

Centrale vraag is welke winst en knelpunten er in de praktijk zijn rond de ‘mozaïek van kerkplekken’, en wat nodig is voor een verdere ontwikkeling van nieuwe vormen van kerk-zijn.

Praktijkonderzoek nieuwe kerkplekken

Dat gesprek over deze vragen begint bij mensen die in de praktijk hier al mee bezig zijn. Op 30 mei is onderzoeksrapport ‘Over speelruimte en spanning’ gepresenteerd naar de praktijk van nieuwe vormen van kerk-zijn. Daarbij zijn 26 plekken onderzocht waar sprake is van een bestaande gemeente en een nieuwe vorm van kerkzijn. Bestaande kerkordelijke structuren en ambten staan ter discussie.

Lees hier het digitale onderzoeksrapport (inclusief samenvatting) ‘Over speelruimte en spanning’.

Gespreksbijeenkomsten

In september volgt een rapport met meer reflectie en oplossingsrichtingen. Na september wordt rond dit rapport het gesprek gevoerd, onder andere tijdens gespreksbijeenkomsten in het land. In november vindt vervolgens een bespreking plaats tijdens de synode. In 2018 wordt nog niet besloten over mogelijke aanpassingen in ons kerk-zijn; het gaat nu allereerst om een goed gesprek over fundamentele vragen.

Ds. René de Reuver, scriba van de Protestantse Kerk in Nederland, roept iedereen op om mee te denken over een ‘mozaïek van kerkplekken’:

 

Startdocument

Tussen wildgroei en vernieuwing’ is de titel van het startdocument dat werd geschreven met het oog op kerk-zijn met met nieuwe en bestaande vormen naast elkaar.