Protestantse Kerk
Doorgaan naar hoofdinhoud

Felicitatie van scriba René de Reuver voor 70 jaar Wereldraad van Kerken

"Als een wereldwijde gemeenschap (communio) van kerken wier eenheid ligt in Christus, die allen in hun eigen context leven van Gods bevrijdende genade die hen in Woord en sacrament geschonken is. Die zich allen, afzonderlijk en gezamenlijk, geroepen weten tot navolging van Christus, met het perspectief van Gods Koninkrijk. Geen superkerk dus, maar een inspirerende gemeenschap van kerken die, in woord en daad, gezamenlijk staat voor het getuigenis van Christus in deze wereld."

Samen met alle heiligen…

‘De Protestantse Kerk wil van harte een oecumenische kerk zijn’, aldus de visienota van de Protestantse Kerk. Oecumene behoort tot de identiteit van de Protestantse Kerk. Kerk ben je samen. Alleen samen met alle heiligen verstaan we iets van de volheid van God in Christus (Efeziërs 3,18v).

De waardepapieren van de Protestantse Kerk openen met zin: ‘De Protestantse Kerk in Nederland is overeenkomstig haar belijdenis gestalte van de ene heilige apostolische en katholieke of algemene christelijke Kerk die zich, delend in de aan Israël geschonken verwachting, uitstrekt naar de komst van Gods Koninkrijk’ (Kerkorde, artikel I.1) Dit wordt geconcretiseerd in de roeping ‘om de eenheid, de gemeenschap en de samenwerking met andere kerken van Jezus Christus te zoeken en te bevorderen’ (artikel XVI.1).

De Protestantse Kerk is daarom blij met de Wereldraad van Kerken. Ze feliciteert haar van harte met haar 70-jarig bestaan. Het is veelzeggend dat dit jubileum in Amsterdam wordt gevierd. In deze stad werd in 1948 de Wereldraad opgericht. We zijn ‘trots’ dat de van oorsprong Nederlandse protestantse theoloog W.A. Visser ‘t Hooft aan de wieg van de Wereldraad stond. Bijna 30 jaar heeft hij als secretaris-generaal zijn beste krachten aan de raad gegeven.

De Wereldraad van Kerken is, in tegenstelling tot de Rooms-Katholieke Kerk, geen wereldkerk maar een raad van kerken. Aanvankelijk leefde het verlangen om als kerken te groeien naar institutionele eenheid. Na de verschrikken van de Tweede Wereldoorlog moesten de handen ineen geslagen worden. Nu, 70 jaar later, is het accent verschoven.

Ook als Protestantse Kerk verwachten wij van de Wereldraad niet dat zij inzet op institutionele eenheid. Wel dat zij ruimte schept voor inhoudelijke en spirituele ontmoetingen en kerken helpt dingen samen te doen. Als een wereldwijde gemeenschap (communio) van kerken wier eenheid ligt in Christus, die allen in hun eigen context leven van Gods bevrijdende genade die hen in Woord en sacrament geschonken is. Die zich allen, afzonderlijk en gezamenlijk, geroepen weten tot navolging van Christus, met het perspectief van Gods Koninkrijk. Geen superkerk dus, maar een inspirerende gemeenschap van kerken die, in woord en daad, gezamenlijk staat voor het getuigenis van Christus in deze wereld.

De Protestantse Kerk is blij met de Wereldraad. Zeker met recente ontwikkelingen binnen de raad. Het initiatief om te investeren in een inhoudelijke ontmoeting van oecumenische en evangelische voorgangers heeft de Protestantse Kerk opgepakt. Met dank aan de raad ontmoeten elk jaar voorgangers uit oecumenische en evangelische kerken in Nederland elkaar. De ontmoetingen van het Nederlands Christelijk Forum zijn een prachtig voorbeeld van diepe, spannende en - vooral - vreugdevolle oecumene.

In de afgelopen jaren is de raad nogal eens bekritiseerd vanwege haar theologische en politieke stellingname. Ook vanuit met name het orthodoxe deel van de Protestantse Kerk. Mede door de concentratie van de raad op het getuigenis van Christus in de wereld, in woord en daad, en de groeiende relatie met evangelische christenen neemt de kritiek af en groeit de waardering voor de raad. Juist omdat de raad veel kerkfamilies en denominaties omvat is zij de belangrijkste oecuemenische partner van de Protestantse Kerk.

Als Protestantse Kerk zijn wij ook dankbaar voor de theologische bijdrage van de raad. Het BEM-rapport uit de jaren tachtig heeft de bezinning op doop, eucharistie en ambt, en dus ook op de kerk als gemeenschap van preekstoel, doopvont en tafel(!), verdiept. Het document over de Kerk (The Church) uit 2013 daagt kerken uit om zich te bezinnen op het samen kerk zijn.

Als Protestantse Kerk hopen wij van harte dat Gods Geest de raad de creativiteit en wijsheid schenkt om het getuigenis van Christus telkens weer in deze wereld centraal te stellen, gevraagd en ongevraagd. Dat zij steeds meer een ware communio mag zijn, een gemeenschap die kerken samenbrengt, uitdagen en voorgaat. Immers alleen samen vormen wij het ene lichaam van Christus.

Ds. René de Reuver
scriba van de Protestantse Kerk in Nederland

Dit artikel verschijnt eind september in het blad Overeen van de Katholieke Vereniging voor Oecumene

>Op de website van de Wereldraad van Kerken zijn nieuwsberichten, prachtige foto's, video's van de jeugdconferentie etc. te vinden

>Lees ook: Ds. Albert van de Heuvel was 70 jaar geleden aanwezig bij de oprichting van de Wereldraad van Kerken en nu weer

Lees meer over

Het thema Oecumene