lees het verhaal achter de campagne

Geloven
doe je
in de kerk?

Scroll pictogram Lees hieronder de verhalen van
en Luc

Geloven doe je in de kerk?
Verwonderen ook

Mara is nieuwsgierig. Net als ieder kind van deze leeftijd. Nieuwsgierigheid zorgt voor vragen. Kleine vragen en levensgrote vragen: "Zijn onze konijnen ook in de hemel, en zie ik ze straks weer als Jezus terugkomt? Wanneer komt Ie eigenlijk? Weet je dat al? En hoe kan het dat Hij dan op een wolk staat?"

Mara

Bekijk mijn verhaal Pijl naar rechts
×

Geloven doe je in de kerk?
Verwonderen ook

Mara is nieuwsgierig. Net als ieder kind van deze leeftijd. Nieuwsgierigheid zorgt voor vragen. Kleine vragen en levensgrote vragen: "Zijn onze konijnen ook in de hemel, en zie ik ze straks weer als Jezus terugkomt? Wanneer komt Ie eigenlijk? Weet je dat al? En hoe kan het dat Hij dan op een wolk staat?"

Dit is Mara, onze dochter van 7, zusje van Bart (9) en grote zus voor Fenne (5). Mara woont in Lopik, nog net in het Groene Hart, tussen de boerderijen, weilanden, schapen en koeien. Met een uitzicht tot de horizon, veel natuur en dieren in de buurt is verwondering iets van elke dag.

Mara is nieuwsgierig. Net als ieder kind van deze leeftijd. Nieuwsgierigheid zorgt voor vragen. Kleine vragen, zoals: "Waarom eten koeien eigenlijk alleen gras?" Iets meer ingewikkelde vragen: "Mam, toen jij in Roemenië was, vertelde je dat het daar een uur later was als hier. Maar hoe kan dat dan als ik jou aan de telefoon had en je wel gelijk terugpraatte? En levensgrote vragen: "Zijn onze konijnen ook in de hemel, en zie ik ze straks weer als Jezus terugkomt? Wanneer komt ‘Ie eigenlijk? Weet je dat al? En hoe kan het dat Hij dan op een wolk staat?"

Vragen die een stuk voor stuk, klein en (levens)groot een goed antwoord verdienen. Antwoorden die bij Mara voor verwondering zorgen. Net als dat de vragen dat bij ons doen.

Bij ons in de kerk is er ruimte voor het stellen van dievragen. In haar eigen nevendienst of gewoon, na de kerk bij de dominee. Of soms, zoals haar broer dat doet: gewoon 'ff appen met Wouter (dominee)'.

Hierdoor is er altijd ruimte voor Mara om zich te blijven verwonderen. Ook in de kerk!

 

Mara

Geloven doe je in de kerk?
Helpen ook

Het gezegde "Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet" draai ik graag om. "Wat jij wilt dat aan jou geschiedt, doe dat ook voor een ander".

Jan

Bekijk mijn verhaal Pijl naar rechts
×

Geloven doe je in de kerk?
Helpen ook

Het gezegde "Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet" draai ik graag om. "Wat jij wilt dat aan jou geschiedt, doe dat ook voor een ander".

Mijn naam is Jan Rusch. Ik ben 57 jaar, 30 jaar getrouwd, vader van 3 kinderen en opa van 2 kleindochters.

Al vanaf mijn jeugd ben ik betrokken bij de kerk en heb ik in verschillende functies mijn steentje bijgedragen aan het samen gemeente zijn, waarbij het gebod 'Heb uw naaste lief als uzelf' mijn leidraad is.

Om hieraan invulling te geven, draai ik het gezegde "Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet" graag om. "Wat jij wilt dat aan jou geschiedt, doe dat ook voor een ander", als je daarvoor in de gelegenheid bent. Alleen op die manier kun je volgens mij samen gelukkig worden en dat is volgens mij ook het doel van dit gebod.

Verder heb ik ook de ervaring dat als je je voor anderen inzet, je daar vaak meer voor terugkrijgt dan je erin investeert. En dat kan zowel in je eigen omgeving als ver weg in een ander land, want via bijvoorbeeld e-mail kun je tegenwoordig gemakkelijk contacten onderhouden met mensen op bijna alle plekken op de aarde. Door deel te nemen aan kerkelijke activiteiten, doe ik hiervoor inspiratie op en kan ik even bijtanken, als de batterij weer opgeladen moet worden.

Momenteel ben ik actief betrokken bij een project waarbij we mensen in Moldavië, die onder soms erbarmelijke omstandigheden in het armste land van Europa leven, willen helpen om hun leven dragelijker te maken. In een dorp in het zuiden van Moldavië worden 20 jongeren opgeleid om thuiszorg te kunnen verlenen aan 20 eenzame en behoeftige ouderen. Door dit project leren de jongeren hoe ze de levensomstandigheden in hun dorp kunnen verbeteren door zich in te zetten voor anderen. Met onze hulp leren deze jongeren dus om anderen te helpen en kunnen ze zien wat dat oplevert.



Jan

Geloven doe je in de kerk?
Nadenken ook

Ik geloof dat ik mijn verstand heb gekregen om te gebruiken. Maar er is meer dan ik kan begrijpen. Ik geloof dat godsdienst helpt de menselijke samenleving in te richten en daarvoor waarden als vrede, gerechtigheid en heelheid van de schepping te praktiseren en door te geven.

Luc

Bekijk mijn verhaal Pijl naar rechts
×

Geloven doe je in de kerk?
Nadenken ook

Ik geloof dat ik mijn verstand heb gekregen om te gebruiken. Maar er is meer dan ik kan begrijpen. Ik geloof dat godsdienst helpt de menselijke samenleving in te richten en daarvoor waarden als vrede, gerechtigheid en heelheid van de schepping te praktiseren en door te geven.

Luc Batterink, geboren (1945) en getogen in Dedemsvaart, Overijssel, voor (technische) studie naar de randstad (Delft). Met Weiny getrouwd, twee dochters, twee kleinkinderen. Voor het werk bij de rijksoverheid naar Noord-Brabant verhuisd, eerst naar Bergen op Zoom en daarna naar ’s-Hertogenbosch en daar gebleven.

Sinds de jaren ’60 en onderweg veel geloof kwijtgeraakt. Godsbeelden steeds aangepast. De cursus Theologie voor Gemeenteleden heeft daarin bevestigd wat al lang gaande was. Blij met de veelkleurigheid van de kerk.

Ik geloof dat ik mijn verstand heb gekregen om te gebruiken. Maar … er is meer dan ik kan begrijpen. Ik geloof dat godsdienst helpt de menselijke samenleving in te richten en daarvoor waarden als vrede, gerechtigheid en heelheid van de schepping te praktiseren en door te geven.

Ik geloof in een kerk, waarin mensen naar elkaar omzien, en die boodschap heeft aan de stad en de wereld. De christelijke kerk beschikt met de Bijbel over een kostbare schat, waarvan de inhoud onophoudelijk inspiratie biedt.

Het motto: ‘Behandel anderen zoals jezelf behandeld wilt worden’ spreekt mij zeer aan voor dagelijks gebruik.

 

Luc

Geloven doe je in de kerk?
Twijfelen ook

Met de mensen van de kerk kan ik praten over geloven en twijfelen. Twijfelen over geloven dat helpt mij enorm.

Los

Bekijk mijn verhaal Pijl naar rechts
×

Geloven doe je in de kerk?
Twijfelen ook

Met de mensen van de kerk kan ik praten over geloven en twijfelen. Twijfelen over geloven dat helpt mij enorm.

Mijn naam is Loïs. Ik ben 42 jaar en lid van de Protestantse Gemeente Deil en Enspijk. Ik kom uit een gezin waarin vader uitgetreden jezuïet is, moeder een hervormde dominees dochter. Opgevoed met vooral de waarden en normen: wees altijd jezelf, kijk om je heen, help waar je kunt. Dan kun je jezelf altijd recht in de ogen aan blijven kijken. 

Ik ben opgegroeid met wekelijks naar de kerk gaan, omdat het zo hoort. Vader en moeder gingen trouw elke week, tot mijn 13 was het verplicht om mee te gaan. Daarna niet meer, maar ik voelde me wel een soort verplicht naar mijn ouders toe. Mijn oudere zus en broer gingen al helemaal niet meer, dus ging ik toch vaak tegen mijn zin mee.

De kerk waarin we zaten, daar voelde mijn ouders zich niet meer thuis. Op zoek naar iets anders, kwamen we bij een andere Hervormde Kerk, met een dominee die ook mij aansprak. Tijdens catechisatie en de soos waar ik wel met plezier heen ging zij hij een keer tegen mij; "Als ik geen dominee was dan zat ik ook niet elke week in de kerk hoor!! Geloven en daarnaar handelen doe je vooral buiten de kerk." Dat heeft mij toen geraakt, ik denk nog regelmatig aan die uitspraak, gezien de tijd waarin wij leven.

Toen ik ging verhuizen (ik kreeg en relatie met Erwin) binnen mijn woonplaats werd ik automatisch overgeschreven naar een andere de kerk, dit was een kerk waar ik me helemaal niet thuis voelde. Ik ging twijfelen, is dit hoe je 'moet' geloven? En in diezelfde tijd lag mijn moeder op sterven en op haar sterfbed zei ze: "Ik word gestraft voor al mijn zonden, daarom ga ik nu al dood." Ik zakte compleet door de grond van die woorden. Zo hadden/hebben mijn ouders mij nooit opgevoed. Ze zeiden altijd: "Geloven komt vanuit jezelf en moet je doen en daar krijg je een heel leven voor met vallen en opstaan. Dat mag je samen met ons en anderen doen. Twijfelen is daar ook een onderdeel van, maar ga hierover juist in gesprek met elkaar." 

Ik twijfelde aan het geloof, dit kan toch niet, ik ging op zoek want ik had wel behoefte een houvast van het/een geloof of iets anders. Ik kwam in Deil/Enspijk, dat voelde goed, ik raakte in gesprek met de dominee en mensen van de kerk, ook samen met mijn partner. In 2006 trouwde ik met Erwin in de kerk. Dat wilde ik graag, alhoewel ik in die tijd niet echt actief lid was. Af en toe ging ik naar de kerk om er even bewust over na te denken wat ik met de kerk wilde en of ik hier iets mee kan. Ik kwam mensen tegen waarmee ik hierover goed kon praten en waarbij twijfel ook aanwezig is. Dat geeft een gevoel van herkenning waardoor je samen in gesprek raakt. Het geloof is voor mij een soort van levensstijl waarmee ik in het dagelijks leven te maken heb.

En nu ben ik moeder van drie dochters; Brecht 9, Loes, 6 en Plien 3. En twijfel ik er regelmatig over of ik mijn kinderen moet verplichten om mee te gaan naar de kerk. Ik ervaar hierin nu soms al strijd met ze, mijn man gaat zelden mee. Ik wil ze niks opleggen, maar meegeven, ook al is het geloof en geloven in de kerk vreselijk moeilijk.

Inmiddels ben ik best actief in de kerkgemeenschap, vooral in het regelen van praktische dingen. Ik voel me op mijn gemak bij de mensen. Geregeld schieten woorden over twijfel, angst, onrust in mijzelf over het geloof. Dat maakt dat ik wel behoefte blijf hebben om juist met mensen over geloofskwesties/vragen te praten, die net als ik twijfelen over belangrijke levensvragen. Met de mensen van de kerk (zonder daar een oordeel over te hebben of me te moeten verdedigen) kan ik praten over geloven en twijfelen en twijfelen over geloven dat helpt mij enorm.

Los

Geloven doe je in de kerk?
Troosten ook

Er zijn voor de ander en naar elkaar om zien dat is onze opdracht in deze wereld toch en dat probeer ik te doen met heel mijn hart.

Yolanda

Bekijk mijn verhaal Pijl naar rechts
×

Geloven doe je in de kerk?
Troosten ook

Er zijn voor de ander en naar elkaar om zien dat is onze opdracht in deze wereld toch en dat probeer ik te doen met heel mijn hart.

Ik ben Yolanda Ulfman, getrouwd, moeder van een zoon en een dochter en samen met mijn man wonen we in Hurdegaryp in Friesland. Ik ben 63 jaar.

Troosten past bij mij, denk ik, omdat ik vaak van mensen hoor dat ik een groot hart heb. Mensen die om wat voor reden dan ook verdrietig zijn, wil ik graag troosten door naar hen te luisteren, er voor hen te zijn, een arm om de schouder leggen of een knuffel geven. Woorden zijn dan niet nodig, kunnen zelfs afbreuk doen. Er zijn voor de ander en naar elkaar om zien dat is onze opdracht in deze wereld toch en dat probeer ik te doen met heel mijn hart.

Of ik troost vind in de kerk? Ja zeker, het is niet alleen troost dat ik vind in de kerk ook medeleven. Zelf sta ik open voor mijn medemens en zit ik met iets dan heb je altijd wel een luisterend oor, een bemoedigend woordje.

Sinds mei dit jaar ben ik coördinator van de kosters bij ons in de kerk. Ik ben dan ook vaak aanwezig bij begrafenissen en ik vind het heel mooi om mensen die in zo’n verdrietige situatie zitten te troosten. En met hen mee te denken over wat ze kunnen doen om het laatste wat ze voor hun dierbaren tot tevredenheid te volbrengen. Dan ben ik zo blij dat ik dit voor de mensen kan doen. Dat is al troost op zich.

Yolanda Ulfman-Dijkhoff.

 

Yolanda

Geloven doe je in de kerk?
Onthaasten ook

Onder andere in kerkgebouwen en kerkdiensten kom ik tot rust en kan ik in mijn stilte komen. Jezus heeft me in die/in zijn essentie iets voorgeleefd. Daarmee voor mij een bron, waar ik dankbaar voor ben.

Anna

Bekijk mijn verhaal Pijl naar rechts
×

Geloven doe je in de kerk?
Onthaasten ook

Onder andere in kerkgebouwen en kerkdiensten kom ik tot rust en kan ik in mijn stilte komen. Jezus heeft me in die/in zijn essentie iets voorgeleefd. Daarmee voor mij een bron, waar ik dankbaar voor ben.

Wat betekent geloven voor mij?
Alles.

Eerst geloven dan zien.

Om me hier steeds weer mee te verbinden en hiervoor te gaan staan, heb ik plekken nodig om te vertragen; zeg maar... te onthaasten.
Onder andere in kerkgebouwen en kerkdiensten kom ik tot rust en kan ik in mijn stilte komen.
Het is voor mij een verademing om in de stilte te zijn en er in te luisteren.

Onthaasten en tot essentie te komen. 

Vandaaruit me weer verbinden. Opnieuw en hernieuwd. Met wat me dierbaar is en wie me dierbaar zijn.
Jezus heeft me in die/in zijn essentie iets voorgeleefd. Daarmee voor mij een bron, waar ik dankbaar voor ben.

Anna