Twee verblijfsvergunningen

Geesje Werkman ontvangt goed nieuws van de diaconie uit Papendrecht.

‘Aan het eind van de middag ontvang ik plots een mail van diaken Tine Kouwenhoven uit Papendrecht: moeder en dochter Sharif hebben een verblijfsvergunning gekregen. Dochter Khadija die al een vergunning tot verblijf had, kan nu weer haar eigen leven oppakken, en voor kraamhulp studeren.

Een warm gevoel van blijdschap trekt door me heen. Destijds , januari 2015, kreeg ik bericht van onze Bad-Bed-Brood-advocaat mr. Pim Fischer. Stichting Inlia had Khadija naar hem verwezen, omdat haar moeder, inmiddels 75 jaar, en haar zus met verstandelijke beperking op straat stonden. Ze waren bij Khadija in Papendrecht, ingetrokken. Zij liet moeder en zus niet op straat staan. Maar Khadija had een bijstandsuitkering, en omdat moeder en zus bij haar inwoonden werden de toeslagen ingehouden, met als resultaat dat de drie vrouwen van 40 euro per maand moesten leven.

Vreugde

Grote vreugde bij mij dat ik mevrouw Tine Kouwenhoven, van de Protestantse Kerk in Papendrecht kende. Op haar kan ik rekenen. De kerk bood hulp, in de vorm van voedsel en een sociaal fonds, maar ook bemiddeling naar de gemeente. Samen met de Stichting Inlia, partner van Kerk in Actie, bekeken we met zijn allen wat er juridisch zou kunnen. Moeder en zus waren al vanaf 2007 in Nederland, en zouden zich alleen in Somalië echt niet redden. De IND twijfelde aan de nationaliteit. Uiteindelijk betaalde Kerk in Actie uit het noodfonds de DNA test, er werd een nieuwe advocaat gevonden, en ook de gemeente haalde wat bakzeil. En nu 2 jaar later, en 8 jaar nadat ze hier kwamen is er rust en mogen ze hier blijven, en kan Khadija, de stoere Khadija, eindelijk beginnen haar leven op de rails te krijgen. Wat een vreugde!

Gods Geest verbindt ons

Ik bel de advocaat met dit mooie bericht, hij is zo blij, en herinnert zich de dames nog goed, vooral Khadija die zo dapper was om huisvesting te bieden aan moeder en zus, ook al betekende dit bittere armoede voor haar. Ik belde ook met de stichting Inlia, en hier ook vreugde. Die blijdschap en vreugde hebben we nodig , omdat er zo vaak frustratie is op het asieldossier.

Terugkijkend denk ik dat we dankbaar mogen zijn, dankbaar dat we elkaar hebben als netwerk omdat we vaak slechts samen de knelpunten de baas kunnen worden, dankbaar voor onze goede lokale mensen die zich als vrijwilliger zo deskundig en actief inzetten , zoals Tine Kouwenhoven en dankbaar voor de financiële middelen die we kunnen inzetten. Maar bovenal dankbaar omdat we ons in dit werk gedragen weten door Gods zegen, die ons met elkaar verbindt, en die ons helpt het juiste te doen voor hen die zich in hun nood tot ons wenden. Een mooie boodschap, twee verblijfsvergunningen.’

Tekst: Geesje Werkman

>Geesje Werkman is medewerker diaconaat (vluchtelingen) van Kerk in Actie. Lees meer: Kerk in Actie steunt Inlia voor hulp aan dakloze vluchtelingen 

 

Terug naar overzicht