Koken met kookdominee Han Wilmink. Vreugde op het menu!

Enkele uren hebben ze met z'n veertienen gekookt. In het zaaltje naast de riante keuken van 't Laag zijn de tafels gedekt. De eters zitten vol verwachting klaar. Je krijgt tenslotte niet elke dag een 'Romeins ei uit het jaar nul' op je bordje. Een lange man gaat zo staan dat hij iedereen kan zien en stelt zich voor: "Fijn dat jullie er zijn. Ik ben Han Wilmink, de kookdominee. Met een k. Niet met een c."

Voor de journalistieke toeschouwer is het een chaos in de keuken. Iedereen is wel ergens mee bezig. Kookdominee Han Wilmink en Jan Broekhuijsen lopen van de ene kookplaat naar de andere en houden ondertussen het oog op de werkbank waar allerlei voorbereidingen plaats-vinden. Denkend aan de kookprogramma's op TV dringt de gedachte zich op aan de chef-koks met hun brigade. Hoe zou zo'n brigade heten als de chef-kok een dominee is? Discipelen wellicht? Qua aantal klopt het wel.

In het zaaltje naast de keuken staan inmiddels de tafels gedekt. Nou ja, de glazen moeten er nog bij en de servetten moeten nog gevouwen. Glazen? Er zijn niet genoeg limonadeglazen! Jan Broekhuijsen roept: "Jawel hoor! Ruk maar een andere kast open." Han Wilmink inspecteert de keuken en vindt dat het tijd is om weer wat orde te krijgen: "Dames, nu eerst de werkplek even schoonmaken!" Er zijn ook mannelijke kokers bij, maar die vallen gemakshalve ook onder het begrip 'dames'.

Bij de ingang zit dominee Anne Verbaan achter een tafel, met een namenlijst en een grote envelop. De eters beginnen binnen te druppelen en die moeten wel even geregistreerd worden en wat minstens zo belangrijk is: ze moeten even betalen. Die grote envelop mag natuurlijk niet leeg mee terug. Ze is helemaal blij. De activiteiten in het kader van de maand van de spiritualiteit zijn goed bezocht. Het is allemaal laagdrempelig. Je loopt gemakkelijk naar binnen. Heel bijzonder: je ziet er ook mensen die je niet elke zondag ziet. Heel goed om dit soort activiteiten te hebben waarmee de kerken naar buiten gaan, de maatschappij in.

Een mevrouw die bij dominee Verbaan komt betalen, fluistert: "Wat lastig om 't Laag te vinden. Ik wist helemaal niet waar dat is..." Ja, de Oude Kerk in het centrum wist ze wel! Nee, nu is het duidelijk: tussen de Wilhelminaschool en de Bieb. Als de voorgerechten klaar staan, leest Han Wilmink een Keltisch gebed waarin gedankt wordt voor alle handen die dit mogelijk maakten, van zaaien en oogsten tot koken en opdienen. Dan is het: eet smakelijk!

Bron: Bennekoms Nieuwsblad

Bijbels koken

Terug naar overzicht