In memoriam ds. Vreekamp

Het overlijden van ds. Vreekamp schokt zijn familie, collega’s en vrienden/innen in kerk en synagoge.

Henk Vreekamp komt, op maandag 29 februari, om het leven bij een noodlottig verkeersongeval in zijn woonplaats Epe. Zijn plotseling overlijden schokt zijn familie, collega’s en vrienden/innen in kerk en synagoge.

Op zijn website omschrijft Vreekamp zichzelf als een „door Joodse vragen uitgedaagde heiden-christelijke theoloog.“

Henk Vreekamp werd geboren in Hoevelaken. Hij studeerde theologie in Utrecht en promoveerde in 1982 tot doctor in de Godgeleerdheid op het onderwerp ‘De vreze des Heren - een oorsprongswoord in de systematische theologie.’

Hij werd een jaar na zijn promotie lid van de Raad voor de verhouding van Kerk en Israël. Van 1984-1989 bekleedde hij de functie van secretaris van de Raad. Hij slaagde er in, zoals rabbijn R. Evers samenvatte ‘om het zendingsbegrip in de relatie tot het Jodendom naar dialoog en respect om te buigen.’

Hij was een geziene gast onder Joden en christenen. Hij straalde een bepaald charisma uit en wist steeds met passie zijn toehoorders mee te nemen in zijn betoog. Kernthema hierin was het inzicht dat de kerk zonder Israël niet volgroeid kan zijn. Deze belangwekkende visie wilde hij uitleggen aan medechristenen. (Zie ‘H. Vreekamp, Zonder Israël niet volgroeid. Visie op de verhouding tussen kerk en joodse volk van hervormde zijde.’)

Vreekamp was van 1992-2002 lid van de ad hoc commissie ‘Kerk en Joodse volk’’ van de Raad van Kerken in Nederland en van 1991-2002 bestuurslid en voorzitter (1992-1994) van het Overlegorgaan van Joden en Christenen in Nederland (OJEC). 

In 2002 ging hij met emeritaat.

Zijn gewaardeerde werkzaamheden beëindigde hij niet. Zo bleef hij o.a. actief in Sha’ar, een denktank binnen het OJEC, die viermaal per jaar samenkomt en thema’s bespreekt rond de joods-christelijke dialoog.

Na zijn emeritaat maakt hij tijd vrij om een drietal boeken te schrijven over geloven op de Veluwe. Hij schetst in alle drie de verhouding christendom, Jodendom en heidendom op de Veluwe en geeft tweeduizend jaar religiegeschiedenis van de streek weer. Jood, christen en heiden bevragen elkaar daarbij op het scherpst van de snede.

In 2002 sprak Vreekamp op een theologische conferentie te Antwerpen over Abraham Jehosjua Heschel. De titel van zijn referaat luidde ‘De terugkeer van de mens in de vreze des Heren’. Hij leek weer aan te sluiten bij zijn dissertatie maar liet blijken een lange weg in de dialoog te hebben afgelegd. Hij sloot zijn verhaal af met een vers van de dichter Johan Andreas Dčr Mouw:

 “ ‘t Is zo eenvoudig toch wat ik heb te zeggen.
 en ’t is meteen zo sterrennachtelijk groot,
 dat ik, al vonk ik verzen tot mijn dood,
 het niemand ooit volledig uit kan leggen.”

Moge zijn vrouw en kinderen zich getroost weten. Moge Henk zijn gedachtenis tot zegen zijn.

Derk F. Blom
Voorzitter Protestantse Raad voor Kerk en Israël

Terug naar overzicht