Gebed bij 70 jaar staat IsraŽl

Tijdens de vergadering van de generale synode heeft het moderamen een gebed bij 70 jaar staat IsraŽl uitgesproken. Daarna heeft de synode psalm 122 gezongen.

Gisteren en vandaag, 19 en 20 april 2018, viert de staat Israël haar onafhankelijkheid en 70 jaar bestaan. Een bijzonder moment om bij stil te staan. Velen in onze kerk doen dit. Voor Joden overal ter wereld is de staat Israël nu de veilige plek waar zij altijd op terug kunnen vallen, wat er ook gebeurt. We danken God hiervoor.

Het recht van de staat Israël moest worden bevochten. Vele oorlogen werden gestreden om te kunnen overleven. De conflicten in het Heilige Land en met de buurlanden duren voort tot op de huidige dag. Na 70 jaar is er nog geen vrede.

De vestiging van de staat Israël heeft ook grote gevolgen gehad - en nog steeds - voor de aldaar wonende Palestijnen. Deels in vluchtelingenkampen, deels onder de Palestijnse autoriteit, deels onder Israëlisch bestuur. Wanneer kunnen ook zij deel hebben aan de vrede van Jeruzalem? Na 70 jaar is er nog geen oplossing die recht doet aan allen.

Als Protestantse Kerk in Nederland ervaren wij een drievoudige roeping. We zijn onopgeefbaar verbonden met het volk Israël. We voelen hun vreugde en verdriet. Met de Palestijnse christenen zijn we verbonden in het ene ondeelbare lichaam van Christus. Hun vreugde en verdriet voelen we ook. In het voetspoor van Jezus werken we bovendien aan vrede, recht en welzijn voor allen die dat ontberen. Laten we bidden om inzicht.

In het Heilige Land heeft de Protestantse Kerk partners. We noemen met name de Lutherse kerk. We bidden om wijsheid voor hen, in hun moeilijke opdracht.

Leviticus 25 spreekt over een jubeljaar. Elke vijftig jaar is er zo’n jaar waarin alle scheefgegroeide verhoudingen recht gezet worden en alles wordt kwijtgescholden. In de Joodse jaartelling is dit jaar zo’n jubeljaar. Laten we bidden om een jubeljaar waarin de inwoners van het Heilige Land elkaar erkennen als mensen naar het beeld van de Ene en samen de vrijheid vieren en delen.


Laat ons bidden

Heer van alle volken,

Wij danken U voor de 70 jaar dat de staat Israël een veilige plek biedt aan Joden van over de hele wereld.

We danken U dat wij mogen delen in de aan Israël geschonken verwachting van uw toekomst. Wij weten ons geroepen tot onopgeefbare verbondenheid met het volk Israël. Tegelijk beseffen we dat onze Palestijnse broeders en zusters zuchten onder wat er is gebeurd en nog gebeurt.

Helpt U de bewoners van het Heilige Land om te komen tot vrede die recht doet aan allen.
Help ons als kerken om hen daarin te steunen. Help ons kerken in het Heilige Land te versterken, zodat ze hun rol kunnen spelen en de vrede dienen.

We bidden om Uw zegen daarover en om wijsheid voor de kerken in het Heilige Land. We denken speciaal aan onze partnerkerk, de Evangelisch-Lutherse Kerk.

Geef vrede, Heer, geef vrede.

Geeft U de bewoners van het Heilige Land een jubeljaar, een jaar waarin wat scheef gegroeid is en tot verbittering kan leiden, rechtgezet mag worden.

Dit alles vragen we U in naam van Hem die dáár heeft geleden en dáár de dood overwon, Jezus Christus onze Heer.

Amen.

De Protestantse Kerk heeft verschillende en gelijkwaardige roepingen:

  • de roeping om gestalte te geven aan de onopgeefbare verbondenheid met het volk Israël;
  • de diaconale roeping om solidair te zijn met hen die lijden onder onrecht, verdrukking en geweld;
  • de oecumenische roeping om de eenheid, de gemeenschap en de samenwerking te zoeken en te bevorderen met andere christenen, inclusief Palestijnse christenen.

Terug naar overzicht