Dorpskerkambassadeur Mathilde Meulensteen: "Wat gebeurt er veel!"

Mathilde Meulensteen is nu een paar maanden aan de slag als dorpskerkambassadeur voor zuid-Nederland. Ze deelt haar eerste ervaringen. "Veel kerken blijken zijdelings bij heel veel dorpszaken betrokken te zijn."

De eerste contacten zijn gelegd, de eerste afspraken met gemeenten geweest. Het mooie aan deze nieuwe functie van dorpskerkambassadeur vind ik de mogelijkheid om de band tussen dorp en kerk tegen het licht te houden. Samen met een kerkenraad inventariseren welke activiteiten er zijn, in en vanuit het kerkgebouw. Even doorvragend wordt de lijst tot verrassing van de aanwezigen vaak lang. Want wat gebeurt er veel door mensen die zich betrokken voelen bij de kerk.

Een dubbele pet: is dat erg?

Mensen hebben soms meerdere petten op. Die van ouder, van werknemer, van gemeentelid, van vrijwilliger bij de sport of de dorpsraad of … vul maar in. De kerk blijkt op deze manier zijdelings bij veel dorpszaken betrokken te zijn. De uitdagende vraag is hoe je ‘vrijwilliger zijn bij de speeltuin’ bijvoorbeeld kunt verbinden aan de kerkgemeenschap. Beter gezegd: hoe kunnen kerk(gemeenschap) en speeltuinvereniging elkaar versterken? Als het lukt om die verbinding te maken, komen er nieuwe verbindingen tot stand tussen dorp en kerk. Vergader eens in het gebouw bij de speeltuin, of houd er je startzondag. Of wees als kerk betrokken bij het lief en leed in de speeltuin. Deel een roos uit als er iets te vieren is, wees aanwezig als er verdriet is. En ja, dan heb je als vrijwilliger een dubbele pet op. Maar is dat erg? Durf je verschillende petten te gebruiken en in te zetten om zo als kerk, als geloofsgemeenschap zichtbaar te zijn? De kerk zal er op zondagochtend niet opeens door vol zitten. Maar de lijnen tussen dorp en kerk krijgen zo misschien wel nieuwe invullingen, een nieuwe glans!

- Mathilde Meulensteen

Lees ook:

 

Terug naar overzicht